Hepimiz Yalova’ya Araştırma Hastanesi açılacağını duyduğumuzda çok sevinmiştik. Çünkü eski hastane ilimizin ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kalıyordu. Yeni hastaneyle birlikte sağlık hizmetlerinde önemli bir rahatlama olacağını düşünüyorduk. Ancak bugün baktığımızda değişen çok fazla şey olmadığını görüyoruz.
Hâlâ sıra alamıyoruz. Hâlâ istediğimiz doktor için randevu bulmakta zorlanıyoruz.
Bir arkadaşımın yaşadığı durum bunun en acı örneklerinden biri. Kendisine sadece ultrason için iki ay sonrasına gün verilmiş. Üstelik sağlık durumu oldukça ciddi. Günlerdir yataktan çıkamayacak kadar ağrıları var. Düşünün, iki koca ay beklemesi gerekiyor. Sonrasında endoskopi sırası, ardından ameliyat sırası...
Kısacası, bekle ve sabret.
Oysa söz konusu olan insan hayatı. İnsan sağlığı bu kadar beklemeye mahkûm edilmemeli. Beş dakikada yapılabilecek bir işlem için insanların aylarca sıra beklemesi gerçekten kabul edilebilir mi?
Sağlık hizmetlerindeki eksikliklerin bir an önce giderilmesi gerekiyor. Gereksiz harcamalar yerine hastanelerin cihaz ve ekipman ihtiyaçlarına öncelik verilmelidir. Hatta gerekirse şehirlerin önde gelen iş insanları, kurumları ve hayırseverleri de bu konuda destek olmalıdır. Nasıl ki cami yapımı için bağış kampanyaları düzenlenebiliyorsa, hastanelerin ihtiyaçları için de benzer dayanışmalar gösterilebilir.
Çünkü bu eksikliklerin bedelini vatandaş ödüyor.
Bugün parası olan özel hastaneye gidip muayene olabiliyor, tetkiklerini yaptırabiliyor ve ameliyatını kısa sürede gerçekleştirebiliyor. Parası olmayan ise aylarca sıra beklemek zorunda kalıyor. Bu durum ister istemez şu soruyu akla getiriyor:
Bir insan kendi ülkesinde sağlık hizmetlerine ulaşırken neden ekonomik durumuna göre farklı muamele görsün?
Yıllar önce Hollanda’da yaşarken kraliyet ailesinin de, milletvekillerinin de, sıradan vatandaşların da aynı sağlık sisteminden yararlandığını görmüştüm. Sağlık hizmeti toplumun her kesimi için eşitti. İşte olması gereken de budur.
Ülkemizde ise birçok emekli veya dar gelirli vatandaşın özel hastaneye gitme şansı zaten bulunmuyor. Arkadaşımın maddi imkânı olsaydı bugün belki de çoktan ameliyatını olmuş, sağlığına kavuşmuş olacaktı. Ancak emekli maaşıyla geçinmeye çalıştığı için iki ay beklemek zorunda.
Ben yine de her şeyi devletten beklememek gerektiğini düşünüyorum. Yalova’nın imkân sahibi insanları, iş dünyası ve sivil toplum kuruluşları da sağlık alanındaki eksiklerin giderilmesine katkı sağlayabilir. Çünkü bu şehrin insanlarına karşı bir sorumlulukları olduğuna inanıyorum.
Sonuç olarak mesele yalnızca bir ultrason cihazı meselesi değildir. Mesele, insanların sağlık hizmetine zamanında ulaşabilmesi ve umutlarını bekleme sıralarında kaybetmemesidir.