Geçen gece bir arkadaşımı acile götürdüm.

Acil serviste saatlerce beklemek zorunda kaldım. Beklerken rahmetli babamla hastanelerde geçirdiğimiz günler geldi aklıma. Onun zamanında da sabahlara kadar ayakta beklediğimi çok iyi hatırlıyorum. Hatta o dönem bu konuyu yazmıştım.

Aradan zaman geçti ama değişen pek bir şey olmamış.

Acil serviste “Bir kişi refakatçi olarak bekleyebilir” deniliyor. Tamam, bunu anlıyoruz. Hasta yoğunluğundan dolayı böyle bir uygulama olabilir. Buna itirazımız yok.

Ama Allah rızası için, bir sandalye koymak bu kadar mı zor?

Saatlerce acil de bekleyen refakatçiler var. Yaşlısı var, genci var. Ayağında rahatsızlığı olanı var, saatlerce ayakta duramayacak durumda olanı var.

İnsanlar saatlerce dikilip bekliyor.

Üstelik herkesin derdi aynı. Geçen gece orada bekleyenlerin neredeyse tamamı bu durumdan şikâyetçiydi. Fakat nedense bu şikâyetler bir türlü duyulmuyor.

Kimse refakatçiye otel konforu istemiyor.

Bir sandalye olur, bir tabure olur…

Hatta birkaç basit oturma alanı bile yeter.

Çünkü acile gelen herkesin hastasıyla birlikte saatlerce beklemesi gerekebiliyor. Hasta içeride muayene olurken, tahlil sonucu beklenirken, doktorun karar vermesi beklenirken geçen saatler var.

Peki o süre boyunca refakatçi ne yapacak?

Ayakta dikilip bekleyecek.

Üstelik refakatçi dediğimiz kişi çoğu zaman hastasına destek olmak için orada. Hastasına bakacak, ihtiyaçlarını karşılayacak, gerektiğinde yanında olacak.

Peki kendisi ne zaman dinlenecek?

Hasta yakınının da insan olduğunu unutmamak gerekiyor.

Elbette öncelik hastanın. Elbette acil servisin şartları ve yoğunluğu belli. Ama hasta yakınının temel ihtiyacı olan bir sandalyeyi sağlamak da çok büyük bir mesele olmamalı.

Bazen çözüm gerçekten çok basit.

Büyük yatırımlar, uzun projeler gerekmiyor.

Bir sandalye. Bir tabure.

Ufak bir dokunuş, saatlerce ayakta bekleyen onlarca insan için büyük bir rahatlama demek.

Kimse saatlerce ayakta beklemeyi hak etmiyor.

Hele ki yanında hasta yakını varsa…

Hasta yakınlarının da dinlenmeye ihtiyacı var. Çünkü onların ayakta ve dinç kalması, gerektiğinde hastasına daha iyi destek olabilmesi açısından da önemli.

Biz vatandaş olarak her zaman büyük şeyler istemiyoruz.

Bazen sadece küçük bir kolaylık istiyoruz.

Acil servislere acil bir sandalye lazım.

Belki de çözümü en kolay, ama nedense en çok gözden kaçan meselelerden biri bu.