Makaleden şiire döndü…
Bir bu kalmıştı..!
Yıllarca yazdım, çizdim, resim yaptım ama…
Hiç şiir yazmamıştım.
Haddim de değil.
Acemi bir deneme diyelim.
Kendiliğinden geldi…
Sen Hala Yalova Gibisin
“ Toprağın gri’ye boyansa da..!
Havan kararsa da..!
Denizin bulansa da..!
Sen hala, Yalova gibisin…
Tarım alanların azalsa da..!
Ormanların ufalsa da..!
Derelerin taşsa da..!
Sen hala, Yalova gibisin…
Ufak tefek kırgınlıklar olsa da..!
Ucuz hesaplar yapılsa da..!
Mesafe alamasak da..!
Sen hala, Yalova gibisin…
Genç beyinler kaçsa da..!
Eski beyinlere kalsak da..!
Onlarla avunsak da..!
Sen hala, Yalova gibisin…
Planımız olmasa da..!
Ara sıra sallansak da..!
Kaderimize razı olsak da..!
Sen hala, Yalova gibisin…
Güneşin denize battığı…
Sana kavuşan yolların güller açtığı…
Yerdesin, hala…
Eskisi gibi değilsin ama, olsun…
Sen hala, Yalova gibisin.
