14 Şubat Sevgililer Gününü geride bıraktık. Bu günü, kimisi çok mutlu geçirirken, kimi yalnızlığına sarıldı. Sevdiğine hediye alanlar dolasıyla alışveriş çılgınlığı yaşandı.
Aşk ne güzel şey oysa. En büyük hediye sadakat sevgi ve saygı.
Dünyada aşk ilk sevginin yayıldığı yer Hıristiyanların kutladığı Sevgililer Günü değil. Çünkü Hz. Adem ile Hz. Hava dünyaya gönderildiğinde günlerce aylarca birbirlerini aradılar. Ta ki Arafat da kavuşunca ya kadar.
İşte dünya üzerinde ki ilk aşk, ilk sevginin günü. Dünyaya o sevgi bir ışık saçtı. Bu ışık, insanlığın aşkın kavuşmasıydı. İki birbirine bağlı seven kalp Arafat da buluştu. Benim için işte sevgi günü o gün Arafat da kavuşan Hz Adem ile Hz Havva’nın o mukaddes günü.
Nasıl bir gün diye çok düşünmüşümdür. Dünyada kimse yok sizden başka. Sadece aşk var. Belki cennetten kovulmanın pişmanlığı var. Çünkü beraber karar vermişlerdi o elmayı yemeye. Günahlarının bedelini yıllarca yaşayacaklardı. Ama Allah gene de onları ayırmadı. İşte sevginin gücü ve büyüklüğü.
Roma da bir rahibin ölümüyle kutlanan Sevgililer Günü o büyük kavuşma gününe ne kadar denk olabilir ki. Zaten dünyada temiz saf sevginin başladığı gün Arafat da ki o büyük buluşmadır. Hıristiyanların çıkardığı gün olmamalı Sevgililer Günü. Sevgililer Günü, eşimizi her gün biraz daha seveceğimiz, kötü günde yanında olup, dualar edeceğimiz her gün olmalı.
