Günümüzde her şey değiştiği gibi çocuklarımızın yetiştirilmesini de değiştirdik. Biz çocukluğumuzda mahrum olduk, onlar olmasın, biz bulamadık, onlar eksikli yaşamasın. Biz çok hırpalandık, onlar hırpalanmasın. Biz bulamadık, onlar bol yaşasın derken; çocuklarımızı bir koruma kafesi içinde yetişen kuşa çevirdik. Kafesten dışarı çıkıp doğaya salınan kuş misali evladımız bir şehir değiştirdiğinde geri gelince artık tanıyamama durumda dönmektedir.
Hiçbir kabiliyeti gelişmeyen, dostu düşmanı tanıyamayan, mesleki bir becerisi olmayan, kısaca kendi ayakları üzerinde duramayan nesiller üretiyoruz. Halbuki bütün çağlar için geçerli olan kuralları peygamberimiz bizlere tavsiye ediyor. Bu konuda bizi görevlendiriyor. Bu uyarıları ıskalayan herkes daha sonra nesilleri için şikayetçi olan kişi veya toplumlar oluyor.
30 yıl önce gençliğimizde bir ahlak, edep, işin ucundan tutmak, bir kazmaya sap olmak, çalışmak, iş sahibi olmak, aile kurmak, ev ocak sahibi olmak, tahsil yapmak gibi bir çok hedefleri olur ve bu hedefler için gayret sarf ederdiler. Şimdiki gençliğin hedeflerini hepimiz yakından izliyoruz. Peygamber SAV, ne buyurmuş bize?
Resûlullâh SAV buyurdu ki: Her birerleriniz râî (yâni çobansınızf) dir ve her birerleriniz elinin altındakinden mes'uldür. Devlet adamları birer râîdir ve raiyyesinden mes'uldür. İnsan ailesinin çobanıdır ve bundan mes'uldür. Kadın, kocasının evinin râîsi (yâni muhâfızı) dır. Hizmetkâr efendisine âid malın çobanıdır ve elinin altındakinden mes'uldür.
Bu duruma göre, önce biz kendi sorumlu olduklarımızdan mesulüz. Sonra da her mesulden mesuliyetini takip etme sorumluluğumuz vardır. Aile ve çocuklarımız ise bu işin başında gelmektedir.
Aslında bütün çocuklar masum doğar, İslam doğası ve ahlakına uygun doğar ama bizin başıboş bırakışımız veya kötü eğitimimiz sonrasında çocuklarımız şekillenir. Bu konuyu da peygamberimiz SAV. Şöyle anlatır: “Her doğan çocuk muhakkak İslâm fıtratı üzerine doğar. Sonra anasıyle babası onu yehûdî yâhud nâsrânî, yâhud mecûsî yaparlar.”
Çocuklarımıza vereceğimiz en güzel sermaye ile ilgili ise, “Hiçbir baba çocuğuna güzel ahlaktan daha güzel bir miras bırakmış olamaz.”
Aile ortamlarımızın İslami kurallarla bezenmiş olması, aslında işimi kolaylaştıran en önemli alandır. Aile içinde İslami gelenek, görenek ve kuralları yaşıyorsak zaten çocuklarımız da o kuralları özümseyecek ve özel bir emeğe gerek kalmayacaktır. Bu nedenle eskiden, evliliklerde aileye bakılır ve aile araştırılırdı. Hz. Peygamber SAV: “İçinde Allah’ın anıldığı evle anılmayan evin misali, ölü ile diri gibidir.”
Evlerimizin Kuran’la süslenmesi, ailede Kuran okunması, Kuran saatleri oluşturulması da işin bir başka önemli ölçütüdür. Hz. Peygamber SAV. “Kur’an okuyunuz, çünkü Kur’an; okuyanlara kıyamet gününde şefaatçi olarak gelecektir.”
Çocuklarımızın isimlerini koymanın bile insanı ismi mivherinde geliştireceğini biliyoruz. İnsan ismi kalıbına girer genellikle. Yalova’mıza bir Güllü olayı yaşadık. Annesinin katili kızının çıkması, kızının adının Tuğyan (Azgınlık) olmasını ben çok manidar bulmuştum. Hastanedeki uygulamalarını da çok anlamsız bulmadım. Bu her zaman böyle olmasa da ismin insan üzerinde önemli bir etkisi vardır. Rasülullah SAV. buyurdu: "Kıyamet gününde, siz kendi isimleriniz ve babalarınızın ismi ile çağırılacaksınız. isimlerinizi güzel takın!"
Allah hepimize özellikle ailemiz çatısı altında bulunan aile efradımıza sahip çıkabilmeyi nasip etsin. İşimizi kolaylaştırsın. Aslımıza, inancımıza dönmeyi nasip etsin.